Rave κοινότητες σε κρίσιμους και εφήμερους χώρους

Το εργαστήριο «συναντήσεις και συγκρούσεις στην πόλη» σας προσκαλεί στην επόμενη ανοιχτή συζήτηση με θέμα «Rave κοινότητες σε κρίσιμους και εφήμερους χώρους»

10 Μαρτίου 2014

Δευτέρα 18.00

αίθουσα «Θ. Βαλεντής» στο ισόγειο της πτέρυγας Αρχιτεκτόνων στην Πολυτεχνική Σχολή Θεσσαλονίκης.

Rave κοινότητες σε κρίσιμους και εφήμερους χώρους

Συντονιστής: Ορέστης Πάγκαλος (υπ. Διδάκτωρ Αρχιτεκτονικής ΑΠΘ)

1. Irena Molnar (Ανθρωπολόγος, University of Belgrade, Σερβία)

Dancing the war away: How rave culture is formed through crisis as an identity in Serbia.(Χορεύοντας στον πόλεμο: Η διαμόρφωση της rave κουλτούρας μέσα απ’ την κρίση ως μια ταυτότητα στη Σερβία)

2. Λέανδρος Κυριακόπουλος (μετα-διδάκτορας ερευνητής στο τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας)

Η οριακότητα υπό (δια)πραγμάτευση: Οικοδομώντας το psytrance περιβάλλον

****

1. Irena Molnar (Ανθρωπολόγος, University of Belgrade, Σερβία)

Χορεύοντας στον πόλεμο: Η διαμόρφωση της rave κουλτούρας μέσα απ’ την κρίση ως μια ταυτότητα στη Σερβία

Η σκηνή της ηλεκτρονικής dance μουσικής στη Σερβία ξεκίνησε να αναπτύσσεται την τελευταία δεκαετία του 20ου αιώνα. Ως ένα μεταμοντέρνο πολιτισμικό ρεύμα, δεν ήταν μόνο ολονύχτια πάρτυ ή πολυήμερα φεστιβάλ με διάφορα είδη ηλεκτρονικής μουσικής. (techno, psychedelic trance, drum and bass με παραλλαγές αυτών). Ήταν επίσης η απάντηση της νεολαίας στην τότε πολιτική κατάσταση στη Σερβία στα 90s. Την περίοδο των εθνικών πολέμων στην Γιουγκοσλαβία, πολλοί νέοι άνθρωποι βρήκαν εκεί τον εαυτό τους και η αντικουλτούρα αυτή αναδύθηκε μέσα στα rave πάρτυ, έχοντας σαν σύνθημα το δόγμα PLUR (Peace, Love, Unity, Respect). Αυτά τα πάρτυ γινόντουσαν σε ένα απ’ τα πιο ασυνήθιστα μέρη στην πόλη, σε ένα κλαμπ στο υπόγειο του Τμήματος Φιλοσοφίας, όπου δεν είχε σημασία ποιος/α ήσουν, ποια ήταν η κοινωνική σου θέση και η εθνική σου ταυτότητα. Όλοι ήταν ίσοι, και αντιμετώπιζαν τα ίδια προβλήματα.
Από το ξεκίνημά αυτής της αντικουλτούρας, πολλές κοινωνικές αλλαγές έχουν συμβεί που οδήγησαν στην μεταμόρφωση της σε ένα mainstream κίνημα, με κατεύθυνση τον νεανικό τρόπο ζωής και με παγκόσμια δραστηριότητα. Από τη στιγμή που επεκτάθηκε, προσέλκυσε μεγάλο αριθμό ανθρώπων και δημιούργησε νέα είδη μουσικών ταυτοτήτων και συμπεριφορών.
Με αυτά σαν βάση, θα προσπαθήσω να δείξω πως οι κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές αλλαγές κατέληξαν στην δημιουργία και ανάπτυξη αυτής της σκηνής, αλλά και πως η αντικουλτούρα αυτή δημιούργησε νέες ταυτότητες στο Βελιγράδι και στη Σερβία.

Dancing the war away: How rave culture is formed through crisis as an identity in Serbia

The electronic music dance scene in Serbia started to develop in the last decade of the 20th century. As a postmodernist cultural wave it was not only all night dance party or several day festival engaging different kinds of electronic music (techno, psychedelic trance, drum and bass with variants). It was also the youth’s answer to the political situation in Serbia, during the 90’s. In times of ethnic wars in Yugoslavia many young people found themselves in there and subculture emerged around rave parties, featuring the PLUR doctrine. These parties were one of the rarest places in city, based in club in the basement of the Faculty of Philosophy, where it was not important who you are, what is your social status and what is your ethnic identity. Everybody was equal, dealing with same problems.
Since its beginning numerous social changes have occurred which led to the transformation of this subculture into a mainstream movement, youth-oriented lifestyle and global activity. Since subculture expanded, it attracted numerous groups of people and created new genres of music identities and behaviors. With that in mind, I will try to show how the social, economic and political changes have resulted in its creation and development, as well as how subculture created identities in Belgrade and Serbia.

2. Λέανδρος Κυριακόπουλος (μετα-διδάκτορας ερευνητής στο τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας)

Η οριακότητα υπό (δια)πραγμάτευση: Οικοδομώντας το psytrance περιβάλλον

Κατά τις θεωρητικές επεξεργασίες των πάρτι στην psytrance αλλά και στην ευρύτερη ηλεκτρονική χορευτική μουσική σκηνή, χρησιμοποιείται, συχνά, ένα εννοιολογικό σχήμα που αναδεικνύει έναν «οριακό» ή «υπερβατικό» εαυτό και ένα «εκτός τόπου» ή «εναλλακτικού» προς το καθημερινό τοπίο, περιβάλλον. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το υποκείμενο φαίνεται να επιτυγχάνει μια αίσθηση εκπλήρωσης του συλλογικού και να οικοδομεί εφήμερα αλλά αποτελεσματικά μια ουτοπική εγκατάσταση εκτός του κυρίαρχου κοινωνικού. Στην παρούσα εισήγηση, επιθυμώ να δείξω πως σχήματα όπως αυτό της οριακότητας δεν μπορούν να υποδηλώνουν μια σταθερή κατάσταση «εναρμόνισης» ενός συλλογικού ή «αντίστασης» προς κάποια εμφανής κυριαρχία. Απεναντίας, αποτελούν μέρος ενός αισθητικού ζητούμενου, διαρκώς ευρισκόμενα σε διαδικασία επιτέλεσης, με κάθε δυνατή έκβαση να δοκιμάζει τις προϋποθέσεις και τους όρους με τους οποίους γίνονται εφικτά. Αυτό που θέλω να διαπραγματευτώ, έτσι, δεν είναι το αν δύναται να δημιουργηθεί μια εναλλακτικότητα στα πάρτι έναντι των καθημερινών κοινωνικών πρακτικών, αλλά γιατί η αφήγηση του πάρτι συνδέεται με ρητορικά σχήματα που αποδίδουν ένα οιονεί «ιερό» περιεχόμενο στη δυνατότητα εναλλακτικότητας.

Βιβλιογραφία

Αθανασίου Αθηνά, 2007. Ζωή στο όριο: Δοκίμια για το σώμα, το φύλο και τη βιοπολιτική, Εκδόσεις Εκκρεμές, Αθήνα.

Baudrillard Jean, [1981] 1988. “Simulacra and simulations”, στο Frost M. (ed.) Jean Baudrillard: Selected writings, Stanford University Press.

Benjamin Walter, [1936] 1978. “Το έργο τέχνης στην εποχή της τεχνικής αναπαραγωγιμότητάς του”, στο Κούρτοβικ Δ. (μτφρ.) Walter Benjamin: Δοκίμια για την τέχνη, Εκδόσεις Κάλβος, Αθήνα, σελ. 11-46.

Butler Judith, [1989] 2006. “Από- μίμηση και έμφυλη ανυπακοή”, στο Γιαννακόπουλος Κ. (επιμ.), Σεξουαλικότητα: θεωρίες και πολιτικές της ανθρωπολογίας, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, Αθήνα, σελ. 219- 258.

Elliot Luther, 2010. “Goa is a state of mind: On the ephemerality of psychedelic social emplacements”, στο St. John G. (ed.) The local scenes and global culture of psytrance, Routledge, New York, σελ. 21-39.

Huyssen Andreas, 1986. After the great divide: Modernism, mass culture, post-modernism, Indiana University Press.

Perniola Mario, [1983] 1991. Η κοινωνία των ομοιωμάτων, Caenazzo P. (μτφρ.) Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, Αθήνα.

Saldanha Arun, 2007α. Psychedelic White: Goa trance and the viscosity of race. University of Minnesota Press.

Taussig Michael, 2000. “The beach (a fantasy)”, Critical Inquiry 26, Winter, University of Chicago Press, σελ. 249-278.

Comments are closed